Parapara

We gaan naar Parapara, op het noordelijke puntje van het Zuidereiland, in de Golden Bay. Daar hebben we een week lang een huisje en kunnen we weer even zelf koken. Dat is fijn want veel restaurants hebben gefrituurd eten. En het is ook wat betaalbaarder. Al zijn de prijzen in de supermarkt hier sinds de crisis echt enorm gestegen. Nieuw-Zeeland heeft economisch een aardige klap gehad.

Ik kook graag en dat koken begint met de zoektocht door de supermarkt. Want in de supermarkt is het net even anders en dat vergt wat aanpassing van de kookplannen tijdens het winkelen. En sommige voor ons heel gewone produkten zijn hier absurd duur. Een tros druiven van 8 euro landt niet in mijn winkelwagentje, maiskolven, wortels en avocado’s zijn dan weer wel want die zijn echt goedkoop. Vlees is vaak in absurde hoeveelheden, dat is ook niet handig als je reist, daarom is het zoeken naar mooie kleine porties. Kortom, deze hele supermarkt expeditie kost een uur en daarna is onze lekker grote kofferbak goed gevuld  voor een weekje in het groen. En net na dat supermarkt stuiten we op een Farmmarket, waar al die mooie groentes zo vers van het land te krijgen waren. Nou ja, er is ook koffie.

De route hier naartoe gaat over een vrij smalle tweebaans weg door de bergen met heel veel haardspelden. Het is de enige route naar dit gebied, we zijn niet alleen. Die rit blijkt de moeite waard. We zitten in paradijselijk groen, naast een rivier, veel wandelpaden die bij het huis beginnen en 5 minuten rijden van het strand. En als kers op de taart blijkt er bij het baaitje achter het strand een schuur vol met kano’s en Optimisten te staan. Die schuur is van de inwoners van het gemeenschapje Parapara en zij mogen gebruik maken van al die boten. Laten wij deze week nou toch ook bij die inwoners horen! Bij ons huisje kwam de sleutel van de schuur, dus ik ga morgenmiddag zeilen!!

Arien