Overgewicht

We zitten op het Zuidereiland. Daarvoor moesten we wel om 6 uur opstaan. Gisteren hadden we al zorgvuldig ingepakt. We koken veel zelf en hebben onderweg levensmiddelen zoals rijst, olie en sojasaus gekocht. En een fles wasmiddel. Maar in Wellington hebben we op zaterdag onze huurauto ingeleverd. Dus gingen we als lopende passagier aan boord… en dan zijn er bagage restricties..

Toen we hier heen vlogen waren we heel tevreden met de maximale bagage grens van Emirates, max 35 kg. We zaten op Schiphol op 23 en 26 kg, dus ruimte zat. Dachten we. Maar waar we niet echt lang over nagedacht hebben zijn de binnenlandse vluchten in maart terug naar Auckland. En we hadden al helemaal niet nagedacht over maximale kilo’s bij de boot. Daar kwamen we zondag googelend achter. Maximaal 23 kg voor onze koffer. Ach zo streng zouden ze vast niet zijn!

Toen we vanmorgen de check-in hal inliepen liepen we direct in een weeg fuik. Alle bagage op de weegschaal. We hadden al onze bergschoenen en spijkerbroeken aan, onze dagrugzakken volgepropt en een extra boodschappentas met schoenen. En een koeltas van 3 euro 50 vol met de levensmiddelen. Dat was slim gepakt, dachten we. Ja hoor, Berna kwam prima door de fuik 22,6 kg. En toen kwam ik: ruim 26 kg, oei. De koffer moest open, haal er maar wat uit. Dus stond ik met opengeslagen koffer haastig een toilettas, Lonely planet en een paar schoenen eruit te vissen. Boek bij Berna, schoenen en toilettas in de handbagage proppen en hopsa, 22,4kg. We konden aan boord en zelfs die gekke koeltas ging met fragile labels op de bagage band. Aan boord zaten we nog wat na te denken. Hoe doen we dat straks bij die binnenlandse vluchten? Want nu hebben we nog niet veel souvenirs gekocht maar straks dan?… De boodschappen laten we dan wel bij familie achter maar de rest? Gelukkig bedacht Berna dat er vanuit Christchurch straks gewoon een grote doos met de post naar huis gestuurd kan worden! Hoera, zelfs het schaakbord kan naar huis en zo gaan we ruimte maken voor de extra’s.

Vervoeren gaat natuurlijk ook weer per auto. Op het Noordereiland waren we wat teleurgesteld in de auto. Die zou wat groter zijn maar bleek een onhandige witte Toyota waar de koffers net in gingen.  Vanmiddag haalden we tot onze vreugde een groot nieuw blauw Toyota RAV4 exemplaar op. De koffers schoven zo in de achterbak en er kunnen nog heel wat boodschappen bij. Hoog boven de weg hadden we zo de eerste indrukken van het Zuidereiland. Droog, hogere bergen en mooie uitzichten op zee. Morgen rijden we naar een paradijselijk huisje in Parapara waar we een week gaan blijven. Dus we starten in de ochtend in de supermarkt!

Arien