De berg en de rivier

Ook een super reis kent soms z’n teleurstellingen. Niet het feit dat we vandaag precies halverwege zijn. Dat nemen we relaxed. Er liggen al zoveel mooie weken achter ons en we hebben dus een keer zoveel in het verschiet. De teleurstelling zat ‘m in de afdaling die we moesten laten schieten. Te moeilijk met een voet als de mijne was mijn inschatting.

Nieuw-Zeeland kent een paar hoge pieken en vandaag stonden we onder de top van een van die pieken, de mt Ruapehu van 2797 meter. De kabelbaan die we namen kwam tot 2200 meter. Het zicht was goed, de top en krater in de wolken. Het is een (nog actieve) vulkaan, waardoor het landschap bestaat uit vulkanisch gesteente. Zwarte en rode rotspunten torenen imposant de hoogte in. Na de kabelbaan zouden we gaan wandelen. En die wandeling was dan eigenlijk weer onze compensatie voor de meest beroemde Tongariro crossing, een heel bekende wandeling van 19 km langs prachtige bergmeren. Berna maakte die ooit, maar die wil niet meer met spalk en kunstknie. We zouden de rit van de kabelbaan, een pad naar beneden, teruglopen. Helaas, al aan het begin bleek ook dat te stijl, rotsig en te veel balanceren. En zo zaten we een illusie armer terug in de kabelbaan. Bij het beginpunt wisten we toch een loopje van  20 minuten te vinden met een prachtig uitzicht voor onze lunch.

Nu slapen we 1 nacht in Whanganui op weg naar Wellington. Daar nemen we dinsdag de boot naar het Zuidereiland. Whanganui vinden we een verrassend leuk stadje. Er is in 1919 een lift in de berg gebouwd die omhoog gaat naar een (toen nog te bouwen) woonwijk. Die lift lijkt zo weggelopen (als een rivier een rechtspersoon kan zijn dan vind ik dat je ook over lopende liften kan praten) uit Downtown Abbey. Eerst loop je door een hele lange tunnel de berg in. Een tunnel met een echte echo. En dan druk je op een heel harde bel. Ratelend en reutelend komt de lift naar beneden en word je verwelkomd door een heel vriendelijke dame die de lift naar boven bedient. Daar is nog een klein torentje dat je naar de uitkijk op het dak van de liftschacht brengt. Een uitkijk over Whanganuï en de Whanganuï rivier met helemaal in de verte mount Ruapehu. En aangekomen op die uitkijk zegt Berna:”het is net Alphen aan den Rijn”..

Arien

Halverwege…. Tijd voor een rondje FAQ’s. Daarom: stuur de komende dagen je vragen in, en dan beantwoorden wij ze binnenkort in de ‘Vragen Aan’ - Blog!