Antarctisch koufront en een lege koelkast

Iedereen die zich zorgen maakte over de inhoud van onze koelkast, no worries, de koeltas is erna uitgepakt en we hebben kunnen eten. Vandaag passeert het eerste koufront van de herfst Nieuw-Zeeland. ‘s Nachts horen we harde regen en bij het opstaan regent het weer. De spijkerbroek wordt opgediept uit de koffer. De basis van het koufront schijnt Antartica te zijn, wat kan je dan verwachten...?

Zodra we onderweg zijn zien we heel veel blauwe lucht en stralende zon. Oke het is een beetje frisser maar koud? Nee, soms missen we zelfs onze korte broek. We komen langs het grootste stuwmeer project van NZ. Hier is van de jaren ‘70 tot ‘90 gebouwd aan de stuwdam en de omgeving. Om het geheel stevig te maken ligt er 18 km tunnel in de bergen en is het plaatsje Cromwell verplaatsd. Nu niet meer gelegen aan een rivier maar aan een diep stuwmeer. De historische panden zijn afgebroken en opnieuw naast elkaar opgebouwd aan de rand van het meer, en zo heb je dan opeens een mini Zuiderzee Museum. 

We rijden vandaag naar Omaru waar tante Tiny en nicht Heidi wonen. We nemen de wat langere route via de Lindis Pass omdat die mooier is. En dat blijkt een goede keuze. Onderweg ontvouwt zich een maanlandschap met schitterende bergen en daartussen grote meren. Veel fotostopjes dus. 

We overnachten zo in een B&B op een boerderij. Deze keer met ontbijt maar zonder gebruik van een keuken. En dat heeft naast voordelen (het ontbijt) ook twee nadelen: we kunnen niet koken en we hebben geen koelkast. Daarom hebben we de afgelopen dagen al het bederfelijke eten al opgemaakt en werd onze koelkast steeds leger. En we moeten nog maar even avondeten zien te regelen. En dat heeft Berna zojuist gedaan: we kunnen straks aanschuiven bij nicht Heidi en twee kinderen. En nu moeten we een beetje doorrijden want de eigenaresse van de B&B geeft graag een boerderij tour om 16 u., en ze hecht nogal aan de starttijd (en de tour). Pff het is hard werken, zo’n reis ;-)

Arien